Aan de Letter (Dutch) by Naztko

trouw aan de letter
Ik zei de betovering;
het werkte niet omdat
het is een verbonden gedachte
dat heeft de wil
en het laatste testament.

Boek niet de dag, maar
rechtvaardigen erover na te denken
als een blauw kussen
van verfijnde sterren
—————————-
true to the letter
I said the spell;
it didn’t work because
it’s a connected thought
that has the will
and the last testament.

Don’t book the day, but
justify thinking about it
like a blue pillow
of refined stars

“Ontologie” (Dutch) by Rasmus K. Robot

Zit ik in een synaps, of
zit ik in een roos?
Ik weet niet of
Ik zit in je neus
als een geur van bewuste liefde
een wezen van zelfbewustzijn, en
waar ben je, zo niet in mijn hartzijn?

Ben je van vlees
van geest, van liefde

Ik weet niet hoe
Ik kan mijn lever besturen, maar
Ik heb gefrituurde kippenlevers gemaakt
en uien. Kom maar, mijn lief,
als je in de geest van mijn tijd bestaat,
mijn dag, en kom met
de zonden van het vlees
als een granaatappel
————-
Am I in a synapse, or
am I in a rose?
I do not know if
I’m in your nose
as a scent of conscious love
a being of self-awareness, and
where are you, if not in my heart?

Are you meat
of spirit, of love

I do not know how
I can control my liver, but
I have made fried chicken livers
and onions. Come on, my love,
if you exist in the spirit of my time,
my day, and come with
the sins of the flesh
like a pomegranate

Van mijn liefde

Bij de aardbeving
de favoriete beker van mijn liefde was gebroken,
Maria’s urn was ook op de schoorsteenmantel gebroken;
jij, engel, bent teruggekeerd naar de wind,
maar er zijn branden uitgebroken
de as van jou vermengd met
de verkolen van rampspoed, en
Ik sluit me aan bij de mars van gebroken mensen wie
snel sterven als een spleet verwijdt bij zonsopgang.

Mijn kind huilt:
Waarom is de wereld gebroken?

Emotie is de beweging,
de tektonische vaatwerk zijn
diep in mij als glijden
platen van het lot raken
tête à tête om te breken
———-
At the earthquake
my love’s favorite cup was broken,
Mary’s urn was also broken on the mantelpiece;
you, angel, have returned to the wind,
but fires broke out
your ashes mixed with
the char from disaster, and
I join the march of broken people who
die quickly as a crack widens at dawn.

My child cries:
Why is the world broken?

Emotion is the movement,
the tectonic vessels
deep inside me like sliding
touch plates of fate
tête à tête to break

“De Luie Schrijver” by Rasmus K. Robot

Hij was niet op die bloem om te
gebruik het bloemblad om te trappen,
met woordspeling spelling gespeeld grappig
et. al. en Allen dat:

Met luie dode madeliefjes
in een omgevallen vaas,
de roes dagen waren standaard lui, door een fout
en breuklijnen op de gronden voor storingen:
de lusteloosheid van drank-wanhopige dwaasheden, ja

inerte pennen in onhandige handen
cupping lusteloos denken
in barstende bubbels vallen
maakte een wankele-luiaard
knipperen en huilt in inkt.
————
    The Lazy Writer

He was not on that flower to
use the petal to pedal,
with wordplay spelling played funny
et. al. and Allen that:

With lazy dead daisies
in a fallen vase,
the daze days were standard lazy, due to an error
and fault lines on the grounds for disruptions:
the listlessness of drink-desperate fools, yes

inert pens in clumsy hands
cupping listless thinking
falling into bursting bubbles
made a shaky sloth
blinking and crying in ink.